همه ی ما سر خانه تکانی
با دیدن یک عکس
می نشینیم
تلخ یا شیرین
می خندیم و هنوز گم خاطرات نگشته،
زود 
یک نفر می پرسد
بیخود این همه وسیله نگه داشته ای که چه؟
این را می خواهی؟
کدام؟
این
نه
این یکی چه؟
نه
بریزم دور؟
برخاسته
و آن عکس دوباره نیست می شود.
مثل آهی که یک مرتبه در سال
به گلو سری می زند و زود
خدانگهدار.
آری
وقت خانه تکانی
یک عکس می آید و مهربان می گوید
بنشین کمی استراحت کن.
عکسی که دل ما و خانه را
هر سال
یک بار و یک جا
می تکاند .





دریافت