هیچکس خودش را در هیچ رابطهاى مقصر نمیداند!
همهى ما آنقدر غرور داریم،
که همیشه حق را به جانبِ خودمان میدانیم
از نظر خودمان، فرشتگانى هستیم،
که داشتیم زندگیمان را میکردیم
که یک نفر آمد و ما را با خاک یکسان کرد و رفت...
داخلِ شعرها داخلِ متنها میگردیم
دنبالِ جملهاى که طرف مقابل را بکوبد و ما را مظلومترین آدمِ دنیا نشان دهد...
گاهى یادمان میرود آدمى که الان میخواهیم سر به تنش نباشد،
تا دیروز پُزَش را به عالم و آدم میدادیم! کمى انصاف شاید... .
علیقاضی نظام
اولش رو بلدیم ولی ادامهش رو بلد نیستیم متاسفانه
احسنت ان شاالله که یاد بگیریم و خودمونو بی نقص ندونیم
به قولی همیشه مواظب خودمون ورفتارمون باشیم
تکبیر
👏
من همین الان داغ داغ با بلاگ شما اشنا شدم
پیدا کردن کسی که توی فهرست برتر ها از چیزهای خودمونی تر بگه بین اون همه فلسفه ی نیچه و شوپنهاور کار سحتی بود اما شدنی :)
رفتم به اون سالها.
یادش بخیر.
مدرسه ما نزدیک خونمون بود. تو کوچه که میرفتیم به سمت مدرسه کلی دختر با روپوشهای شبیه خودمون میدیدیم. بعد اگه راهنماییها و دبیرستانیها از کنارمون رد میشدن یه جوری نگاهمون میکردن که انگار خودشون هیچوقت این مقطع دبستان رو نگذروندن :))
