قهقهرا
و انتهای تنهایی اونجاست که دیگه نه منتظر کسی هستی..
نه امیدی به پیام کسی داری...
همون لحظه که دست از تمنای درونی ای برمیداری که هیچکس جز خودت ازش خبر نداشت..
comments (۱۱)
ولی خب بازم منتظر بودن از همه چیز بهتره،حتی بی امید
آسمان با قفس تنگ چه فرقی دارد
بال وقتی قفس پر زدن چلچله هاست
لانتوری
۲۸ تیر ۹۸ , ۲۲:۲۶
یکی از مراحل ِ عمیق تنهایی است
اما انتهاش نیست
امیدوارم به انتهاش نرسی هرگز
خنده میبینی ولی از گریه ی دل غافلی
خانه ی ما اندرون ابر است و بیرون آفتاب
قطعا اون انتهای تنهایی جای ساکتی برای مطالعه است ;d
اصولا شبی نیم ساعت کتاب میخونم،و هفته ای میشه دوتا کتاب کوچیک حدودا مگه ابنکه بالای 140/50ص باشه که یه هفته طول بکشه،یکی از کتابام ولی چندوقته هی کش میاد،رفته رو مخم:|
انتهای تنهایی جای خوبی بنظر میاد:)
اگه به شکل موفقی باهاش کنار بیای میشه قدرت
یعنی میگی انتظار پیامای پر مهر منو نمیکشی؟!!!! :/
اخه توام میای میپرسی تو که مسکن خور نبودی چی شده انقدر حالت بد شده،بعد میری یه هفته بعدمیای🤔😒😅
نااااامرد!!! من خودم تو اوج مسکن خوردن اومدم حالتو پرسیدم! :))))))
عاغا قبول:))))
شبهای روشن داستایفسکی رو خوندین ؟ روایت شخصی ست از همون نقطه ؛ از انتهای تنهایی ...
اگه نخوندین بخونین بنظرم
نه ولی بنظر کتاب قشنگی باشه
ممنون از پیشنهادتون:)
درباره من
محبوب ترین مطالب
مطالب پر بحث تر
پیوند ها