تا به حال
چشمت افتاده به چشمی
که از آن افتادی؟
حس نا معلومی ست
مثل سکوت یک عکس قدیمی
زیر عکسی تازه.
دیده نمی شوی اما
بی هیچ گله ای از قاب
خودت برای خودت می خندی.
+بگو میخرمش،گاه خرج گریه هایم سخت بالا میرود(فرحزاد)
+تاحالا خودت از چشمای خودت افتادی؟
منظورم ازین پست خود شخص بود
:)لبخنده،کسی که وب منو بخونه زیاد میفهمه،من تو هرحالتی لبخند میزنم،کلا همه منو به این لبخند میشناسن حتی تو فامیل
یهدلحظه تررسیدم پاسخو بد خونده باشی ناراحت شده باشی حوا جان:)
:|
اره منم از بچگی مغرور بودم گریه نمیکردم هیچوقت،در حدی میخوردم زمین خون می اومد خم به ابرو نمیوردم فقط بغض:)
